Chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości
Wydarzenia
Mateusz Morawiecki premierem Polski

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda powołał 11 grudnia 2017 r. Mateusza Morawieckiego na urząd Prezesa Rady Ministrów oraz ministra rozwoju i finansów. – To dla mnie ogromny zaszczyt, że mogę stanąć na czele rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Traktuję tę służbę publiczną nie jako władzę, lecz jako element odpowiedzialności i podejmowania decyzji w imieniu obywateli w takim kształcie, żeby obywatelem żyło się jak najlepiej – powiedział premier Mateusz Morawiecki podczas uroczystości zaprzysiężenia rządu. 12 grudnia 2017 r. premier Mateusz Morawiecki przedstawił w Sejmie program działania rządu.

Zaskakująco niewiele miejsca w swoim przemówieniu szef rządu poświęcił zmianom dla przedsiębiorców. Przyznał jednak, że prace nad Konstytucją dla Biznesu i innych ustaw ułatwiających życie prowadzących biznes przyspieszą w najbliższych tygodniach.

Zgodnie z przewidywaniami całe expose nawiązywało do kwestii gospodarczych i rozwojowych. Nawet, gdy Morawiecki mówił o polityce zagranicznej czy socjalnej nawiązywał do finansów i ekonomii.

Skład jego rządu niemal nie różni się od Rady Ministrów, którą kierowała Beata Szydło. Jedyną zmianą jest awans dla samego Morawieckiego, który ze stanowiska wicepremiera objął fotel premiera. Z kolei Beata Szydło została wicepremierem bez ministerialnej teki. Głębsza rekonstrukcja rządu, może odbyć się w styczniu.

Mateusz Morawiecki urodził się 20 czerwca 1968 we Wrocławiu. Tam, w 1987 ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Studia te ukończył w 1992. Kształcił się następnie na Politechnice Wrocławskiej i Central Connecticut State University, a w 1995 uzyskał dyplom MBA na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. W tym samym roku ukończył studia podyplomowe z prawa europejskiego i ekonomiki integracji gospodarczej na Uniwersytecie Hamburskim. Studiował także na Uniwersytecie Bazylejskim[5] i w Kellogg School of Management przy Northwestern University.

Od 1991 pracował dla spółki Cogito, współtworzył firmy wydawnicze Reverentia i Enter Marketing-Publishing. W 1991 był współzałożycielem, menedżerem i redaktorem pisma „Dwa Dni”. W latach 1992–1995 pracował jako menedżer odpowiedzialny za marketing i finanse w przedsiębiorstwach konsultingowych i wydawniczych. W 1995 odbył staż w Deutsche Bundesbanku. W latach 1996–1997 prowadził projekty badawcze w zakresie bankowości i makroekonomii na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. W 1998 został zastępcą dyrektora Departamentu Negocjacji Akcesyjnych w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. Był członkiem zespołu ministerialnego negocjującego warunki przystąpienia Polski do Unii Europejskiej w kilku obszarach. W 1997 wraz z Frankiem Emmertem opublikował Prawo europejskie, podręcznik z zakresu prawa unijnego i ekonomiki integracji gospodarczej. W latach 1998–2001 był członkiem rad nadzorczych Zakładu Energetycznego Wałbrzych i Agencji Rozwoju Przemysłu.

W 1998 podjął pracę w Banku Zachodnim. W latach 1998–2001 był doradcą prezesa zarządu, a następnie dyrektorem banku. W 2001, po połączeniu Banku Zachodniego i Wielkopolskiego Banku Kredytowego, został członkiem zarządu Banku Zachodniego WBK, a w maju 2007 objął stanowisko prezesa zarządu tej instytucji. Kierowany przez niego BZ WBK stał się jednym z trzech największych banków w Polsce. Bank ten w tym czasie, z inicjatywy Mateusza Morawieckiego, brał udział w finansowaniu różnych przedsięwzięć kulturalnych, m.in. serialu telewizyjnego Czas honoru oraz filmu Czarny czwartek.

W latach 1998–2002 zasiadał w sejmiku dolnośląskim I kadencji, mandat uzyskał jako kandydat Akcji Wyborczej Solidarność. Od 2008 do czasu wejścia w skład rządu w 2015 był konsulem honorowym Republiki Irlandii w Polsce. W 2010 powołano go w skład Rady Gospodarczej przy premierze Donaldzie Tusku.

9 listopada 2015 zrezygnował z funkcji prezesa zarządu Banku Zachodniego WBK, pozostając nadal akcjonariuszem BZ WBK (posiadającym blisko 14 tysięcy akcji). 16 listopada objął urzędy wicepremiera i ministra rozwoju w rządzie Beaty Szydło. W marcu 2016 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości.

28 września 2016 odwołany ze stanowisk rządowych, a także tego samego dnia powołany ponownie na urzędy wicepremiera i ministra rozwoju oraz dodatkowo na urząd ministra finansów (w miejsce Pawła Szałamachy). 30 września tego samego roku stanął na czele Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów. W marcu 2017 na zaproszenie ministra finansów Niemiec uczestniczył w spotkaniu ministrów finansów państw G20 w Baden-Baden, będąc pierwszym przedstawicielem Polski na tym szczycie i jednym z kilku przedstawicieli państw nienależących do grupy.

7 grudnia 2017 komitet polityczny PiS rekomendował jego kandydaturę na stanowisko prezesa Rady Ministrów w związku z deklaracją rezygnacji ze strony premier Beaty Szydło, którą złożyła następnego dnia. Również 8 grudnia Mateusz Morawiecki został przez prezydenta RP Andrzeja Dudę desygnowany, a w dniu 11 grudnia powołany na to stanowisko. Jednocześnie został też ponownie powołany na urząd ministra rozwoju i finansów.

12 grudnia 2017 Sejm udzielił jego rządowi wotum zaufania; za zagłosowało 243 posłów, przeciw oddano 192 głosy.

Foto: B.Kosiński / MR


dodano: 2017-12-13 07:02:55