Chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości
Wydarzenia
Sytuacja na rynku pracy dla osób po 50. roku życia

24 lipca ukazała się interesująca publikacja Głównego Urzędu Statystycznego i Urzędu Statystycznego w Bydgoszczy pt. "Osoby powyżej 50. roku życia na rynku pracy w 2010 r." Przedstawia aktywność zawodową osób powyżej 50. roku życia oraz charakterystykę ich sytuacji na rynku pracy. Dotyczy osób pełnozatrudnionych, niepełnozatrudnionych oraz bezrobotnych według cech demograficzno-ekonomicznych.

Ze względu na duże rozmiary publikacji - w której już we wprowadzeniu dyrektor Urzędu Statystycznego w Bydgoszczy, Wioletta Zwara informuje, że przedstawione dane uzyskano z badań statystyki publicznej: Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności, Bezrobocia rejestrowanego, Struktury wynagrodzeń oraz danych udostępnionych przez EUROSTAT - zaprezentujemy tylko fragmenty dotyczące ogólnej charakterystyki badanej grupy osób, w tym jej uwarunkowania demograficzne.

O tym, jak istotny jest to problem świadczy fakt ustanowienia przez Parlament Europejski i Radę roku 2012 Europejskim Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej.

Celem tego projektu jest zwrócenie uwagi opinii publicznej na wkład osób starszych w życie społeczne i gospodarcze krajów oraz tworzenie warunków sprzyjających aktywności osób starszych i wzmacnianiu solidarności międzypokoleniowej. Wzmacniane będą trzy obszary działania: zatrudnienie, udział w życiu społecznym i samodzielne życie, tj. rynek pracy, gospodarka społeczna oraz zdrowie i ochrona zdrowia.

Postrzeganie „osób starszych” zmienia się wraz z sytuacją demograficzną nie tylko w Polsce, ale również w innych krajach. Trudność z definiowaniem wieku, od którego rozpoczyna się starość, starzenie się człowieka nie jest zagadnieniem nowym. W czasach współczesnych powszechnego kultu nieustannej młodości i sprawności, powiększają się trudności z definiowaniem wieku, od którego się ona zaczyna. W pracach dotyczących starości, procesów starzenia się ludności, wielu autorów stara się unikać pojęcia stary i starszy zastępując je określeniem senior, seniorzy, lub osoby trzeciego oraz czwartego wieku. Trzeci wiek, tzw. „młodzi starzy” to czas, gdy osoba wolna jest od pracy zawodowej i zadań rodzicielskich, zaś czwarty wiek, tzw. „starzy starzy” (Kongres Demograficzny 2012), to czas życia, gdy osoba ze względu na wiek traci samodzielność i niezależność, ma ograniczoną sprawność fizyczną i umysłową. Żadne z podanych określeń nie jest jednak dostatecznie precyzyjne i nie definiuje jednoznacznie ostatniej naturalnej fazy życia człowieka po zakończeniu aktywności zawodowej.

Z publikowanych przez Główny Urząd Statystyczny danych wynika, że liczba ludności w wieku poprodukcyjnym (kobiety 60 lat i więcej, mężczyźni – 65 lat i więcej) z roku na rok rośnie, natomiast osób w młodszych grupach wiekowych (0–17 lat) systematycznie ubywa. Spadek udziału liczby ludności w wieku przedprodukcyjnym w ogólnej liczbie ludności zauważalny jest od lat 80-tych. Długotrwała tendencja jest niekorzystna i prowadzi do starzenia się ludności, co może w konsekwencji doprowadzić do tzw. „starości demograficznej”. Obecnie notuje się niekorzystny udział osób w wieku poprodukcyjnym w przeliczeniu na 100 osób w wieku produkcyjnym, wyrażony współczynnikiem obciążenia demograficznego, który wzrósł w 2010 r. do poziomu 26,2 (w latach 2005–2009 wzrastał on systematycznie w podobnym tempie, tj. przeciętnie o 0,4 pkt proc., a w 2010 r. odnotowano jego wzrost o 0,6 pkt).

Szczególnie wysokie tempo starzenia się społeczeństwa nastąpiło w latach 90. XX wieku i w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku. Według prognozy GUS-u sporządzonej na lata 2008–2035, osób w wieku poprodukcyjnym będzie znacząco przybywać. Liczba ludności poprodukcyjnej na koniec 2010 r. wyniosła 6444,6 tys. i była o 133,0 tys. wyższa (o 2,1%) w porównaniu z rokiem poprzednim.

Niekorzystne zmiany nastąpiły również w grupie osób w wieku produkcyjnym, gdzie w 2010 r. liczba ludności wyniosła 24615,2 tys. i była niższa w porównaniu z rokiem poprzednim o 9,2 tys. osób.

Analizując zmiany zachodzące w strukturze ludności w Polsce według płci i grup wieku na podstawie piramidy wieku można zauważyć zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, przesunięcie największej liczby ludności z grupy wieku 25–29 lat w 2010 r. do grupy 50–54 lata w 2035 r. Niekorzystne zmiany w strukturze wieku ludności można wyjaśnić z jednej strony wskutek wzrostu przeciętnego dalszego trwania życia (z 80,6 lat kobiety i 72,1 lat mężczyźni w 2010 r. do 82,9 lat kobiety i 77,1 lat mężczyźni w 2035 r.) oraz niskiej dzietności kobiet, która obecnie kształtuje się poniżej 2 dzieci na 1 kobietę w wieku 15-49 lat nie gwarantując prostej zastępowalności pokoleń.

Obserwowane obecnie zmiany w strukturze ludności w wieku produkcyjnym (zwiększenie liczby osób w wieku niemobilnym) spowodują w przyszłości zmniejszenie się zasobów pracy, a w konsekwencji pogorszenie podaży siły roboczej na rynku pracy w Polsce.

Istotnym czynnikiem uniemożliwiającym powszechne zatrudnienie osób w wieku niemobilnym oraz przedłużenie wieku aktywności zawodowej na rynku pracy może okazać się stan zdrowia ludności. Na podstawie prowadzonych badań GUS o stanie zdrowia ludności odsetek osób niepełnosprawnych oraz osób o złym stanie zdrowia, szczególnie w grupach w wieku powyżej 50. roku życia jest wysoka. Na koniec 2009 r. liczba niepełnosprawnych w omawianej grupie wiekowej wynosiła 5,3 mln osób. Z kolei w ogólnej liczbie ludności niepełnosprawni stanowili 13,9%, w grupie 50–59 lat – 21,4%, w wieku 60–69 lat – 31,0%, 70–79 lat – 41,6 % a osoby w wieku 80 lat i więcej – 52,3%. Z danych GUS wynika, iż również odsetek osób leczących się w szpitalach w ciągu ostatnich 12 miesięcy rósł wraz z wiekiem. W grupie wieku 50–59 lat wynosił 12,8%, w wieku 60–69 lat – 18,3%, 70–79 lat – 24,1% a wśród 80-latków i osób starszych – 26,2%.


Źródło: Raport GUS, Warszawa, Bydgoszcz, 24.07.2012 - Osoby powyżej 50. roku życia na rynku pracy w 2010 r.
http://www.stat.gov.pl



dodano: 2012-07-25 18:42:52