Chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości
Wydarzenia
Zmarła prof. dr hab. Janina Jóźwiak

Z wielkim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci prof. dr hab. Janiny Jóźwiak (15.02.1948 – 19.07.2016), znakomitej uczonej – ekonomistki, dyrektora Instytutu Statystyki i Demografii w Szkole Głównej Handlowej i rektora tej uczelni (w latach 1993–1999), a dla nas osoby szczególnie bliskiej w okresie zasiadania i przewodniczenia Kapitule Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP, której „Prestiż" był głównym patronem medialnym.

Pani profesor Janina Jóźwiak była w latach 1998–2005 przewodniczącą Kapituły Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP ustanowionej przez Aleksandra Kwaśniewskiego i w latach 2011-2015 członkinią Kapituły tej nagrody wznowionej przez Prezydenta Bronisława Komorowskiego. To wówczas, na łamach „Prestiżu" wielokrotnie rozmawialiśmy z Panią Profesor o idei tej zaszczytnej nagrody oraz potrzebie upowszechniania nagrodzonych i osiąganych przez nich sukcesów w gospodarce. Pogrążeni w smutku, pragniemy wyrazić głęboką wdzięczność za wieloletnią cenną i owocną współpracę z Panią Profesor.


Dla przypomnienia tej współpracy - poniżej - ostatnia rozmowa "Prestiżu" z prof. Janiną Jóźwiak po reaktywowaniu Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP przez prezydenta Bronisława Komorowskiego w 2011 r.:

Cieszę się bardzo z powrotu Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP

Z prof. Janiną Jóźwiak, Przewodniczącą Kapituły Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP w latach 1998–2005, rozmawia Jerzy Byra

Jerzy Byra:
Pani Profesor, spotykamy się po 6 latach przerwy, w Belwederze, podczas uroczystego ukonstytuowania się Kapituły Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP.  Do jej składu Prezydent Bronisław Komorowski zaprosił również Panią, byłą przewodniczącą Kapituły w latach 1998–2005. Zaproszenie zostało przyjęte z zadowoleniem?

   
Prof. Janina Jóźwiak:
Kierowałam Kapitułą Nagrody Gospodarczej  Prezydenta RP od początku jej istnienia, dlatego mam sentymentalny stosunek do tego przedsięwzięcia. Uważam, że był to bardzo dobry pomysł, co najmniej z kilku powodów. W Polsce istnieje wiele nagród o charakterze gospodarczym, jednak powaga urzędu prezydenta dała tej nagrodzie szczególne miejsce.
    Od samego początku założeniem konkursu było wskazywanie wzorców, jak radzić sobie w konkurencyjnej gospodarce. Dzisiaj brzmi to trochę inaczej, jesteśmy w Unii, wówczas, gdy nagroda powstała, byliśmy na innym etapie transformacji systemowej. Wtedy było niezwykle ważne pokazać, że w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości ekonomicznej można sobie doskonale radzić. Dlatego udział w pracach Kapituły przyjęłam z zadowoleniem, jako nowe interesujące doświadczenie.

Nim Kapituła przystąpi do pracy przypomnijmy, jak wówczas dochodziło do nominowania kandydatów do Nagrody?
    Kandydatów do Nagrody wybieraliśmy uwzględniając kilka kryteriów. Liczyły się przede wszystkim wyniki ekonomiczne, ale także pewne kryteria przyzwoitości, czyli np. uregulowane sprawy podatkowe, dobre relacje z inspekcją pracy, działania proekologiczne, działanie na rzecz lokalnych społeczności. Te dodatkowe kryteria nadały nagrodzie szerszy wymiar, nie tylko czysto finansowy.
    Chciałabym zwrócić uwagę na dwa ważne elementy w doborze kandydatów biorących udział w konkursie. Na poziom oceny przez Kapitułę Nagrody dochodziły firmy, które wcześniej przechodziły selekcję. Nie były natomiast uznawane własne zgłoszenia. Prawo zgłaszania kandydatów miały instytucje i organizacje reprezentujące samorząd gospodarczy. Drugi znaczący fragment procedury wymagał od kandydata, aby mógł wykazać się rozwojem swojej firmy przez ostatnie trzy lata. Nie mógł być to jednorazowy sukces. Nagrodę Prezydenta można było otrzymać raz, ale kandydować do niej wiele razy.

Nagroda przez minione lata ciągle się rozwijała. Przybywało kategorii. Co wpływało na zachodzące zmiany?   
    Nagroda zmieniała się, tak jak rzeczywistość gospodarcza w Polsce. Choć trzeba pamiętać, że firmy, które były zgłaszane do konkursu wyróżniały się na tle pozostałych. Dla mnie najwyraźniejsze były dwa procesy, które odzwierciedlały zmiany w gospodarce. Przede wszystkim Nagroda dla gospodarstwa rolnego. Jest dla mnie zdumiewające, w jak szybkim tempie potrafiły się rozwijać gospodarstwa rolne, oczywiście dotyczy to pewnej elity gospodarczej, która znakomicie przystosowywała się do zmian, eksportowała na Wschód i na rynki UE.
    Drugim bardzo ważnym etapem rozwoju konkursu było umieszczenie w nim kategorii: wynalazek w dziedzinie produktu lub technologii. Początkowo te osiągnięcia były dość nieśmiałe. Trzeba zaznaczyć, że liczyły się tylko projekty wdrożone i realizowane. Z czasem nastąpiła wyraźna ewolucja, zgłaszano coraz więcej znaczących rozwiązań, choć wiadomo nakłady na naukę i badania nie wzrosły.
    Koncepcja Nagrody stale się zmieniała. W pierwszej edycji na przykład nie było kategorii: średnie przedsiębiorstwo. Firmy te nikły w gronie gigantów. Jeśli przeanalizujemy wnioski, które mogłyby odpowiedzieć na pytanie: co było motorem i źródłem dynamiki przekształceń gospodarczych w połowie lat dziewięćdziesiątych, to obok inwestycji zagranicznych na pewno były nimi średnie i małe przedsiębiorstwa. Widać było transformację od przedsiębiorstw niemal chałupniczych, po wytwarzające bardzo skomplikowane elementy na wymagające rynki.

Odnoszę wrażenie, że przewodniczenie Kapitule Nagrody i płynące z tego obserwacje związane z rozwojem polskiej gospodarki były dla Pani niezwykle przejmujące. Więc chyba warto, że Nagrodę reaktywowano?
    Cieszę się bardzo, że prezydent Bronisław Komorowski wznowił przyznawanie Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP. Była ona odbierana jako bardzo prestiżowe wyróżnienie – nagroda nagród, gdyż wielu jej laureatów było już wcześniej uhonorowanych różnymi wyróżnieniami. Przypomnę, że laureaci nie otrzymywali żadnych gratyfikacji pieniężnych.
    Nagroda Prezydenta RP pokazała, że można zachować zdrowe relacje między organami państwa a światem biznesu. I ufam, że teraz, po wznowieniu, będzie tak dalej, bo uważam, że prezydentowi powinno zależeć na wspieraniu polskiej gospodarki, promowaniu pozytywnych wzorców.

"Prestiż - relacje gospodarcze", nr 39, czerwiec 2011 r.

Prof. dr hab. Janina Jóźwiak pełniła funkcje wiceprzewodniczącej Komitetu Badań Naukowych oraz przewodniczącej Zespołu Nauk Ekonomicznych, Społecznych i Prawnych (2000-2004), przewodniczącej Rady Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2004-2008), wiceprzewodniczącej Komitetu Polityki Naukowej i Naukowo Technicznej Rady Nauki (2008-2010). Sprawowała wiele innych publicznych funkcji, m.in. wiceprzewodniczącej Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (1997-1999), członkini zarządu CRE-Association of European Universities (1998-2001), prezesa Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego (1998-2002). Członkini Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Komitetu Kasy im. Józefa Mianowskiego - Fundacji Popierania Nauki, Honorowy Prezydent European Association for Population Studies, Honorowa Przewodnicząca Komitetu Nauk Demograficznych PAN, prezes Stowarzyszenia Edukacji Menedżerskiej FORUM. W latach 2007-2011 członkini Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów oraz Zespołu ds. Nagród Premiera. Pełniła rolę ekspercką w organizacjach międzynarodowych, m.in. w European Research Council oraz Komisji Europejskiej. Członkini Scientific Board, European Doctoral School of Demography, wiceprzewodnicząca Council of Advisors w European Population Partnership.

Pani profesor Janina Jóźwiak była autorką ponad 120 prac z zakresu modelowania dynamiki ludności, ilościowych metod analizy demograficznej, ekonomicznego kontekstu zachowań demograficznych oraz zmian struktur demograficznych i ich konsekwencji, a także z zakresu statystyki i ekonometrii.

Fot. Archiwum


dodano: 2016-07-20 08:15:11